fotoğraf-2

Merhaba ben İrem,

11 yıl vahşi batının finans özlü plazalarında koşturduktan sonra “hayat kısa, hayaller yığınla” dedim ve istifa ettim.

Yemek yapmayı ve yemeyi hep çok sevdim. Neden mi? Babam yüzünden… En sevmediğimiz yemekleri bile öyle güzel ve eğlenceli sunumlarla önümüze getirirdi ki bize afiyetle yemekten başka seçenek kalmazdı. Bu durum bugün de pek farklı sayılmaz. :)

Christopher McCandless gibi benim de hayattan anladığım, mutluluğun sadece paylaşıldığında gerçek olduğudur. İşte tam da bu sebeple; yıllarca annemden ve babamdan, hayatimdaki insanlardan, gezip gördüğüm yerlerden, okuduklarımdan, izlediklerimden, duyduklarımdan öğrendiklerimi paylaşmak istedim. Umarım ki bunlardan siz de keyif alırsınız.

Mutluluklarınızı, hayallerinizi, hayatlarınızı ve yemeklerinizi paylaşmanız dileğiyle…

Sevgiler,

İrem Devseren